Ćwierć wieku temu Porsche zaprezentowało projekt auta, który wyznaczył nowe standardy.

Ten wyjątkowy model zaprezentowano podczas Salonu Samochodowego w Paryżu we wrześniu 2000 r. jako studium samochodu sportowego bliskiego seryjnemu. Wersja z silnikiem V10 weszła do produkcji seryjnej trzy lata później.

Na krótko przed uruchomieniem produkcji Walter Röhrl prowadził otwarty samochód sportowy na oczach mediów w deszczu, od Łuku Triumfalnego do Luwru. „Carrera GT jest istotnym elementem naszej filozofii: traktujemy sport motorowy poważnie, rozumiemy jego korzenie i przekładamy je na ruch” – powiedział Roland Kussmaul, były kierowca testowy i inżynier Porsche AG. „To symbol postawy, a nie tylko osiągów”.  

Silnik V10 napędzający Carrerę GT pochodził z nigdy wcześniej nieużywanego modelu LMP 2000 – prototypu opracowanego pierwotnie na potrzeby Mistrzostw Świata w Długodystansowych Mistrzostwach Świata. 5.5-litrowy, chłodzonym cieczą, kompaktowy silnik ważył 165 kg i był przeznaczony do rozwijania prędkości do 8900 obr./min. Pod koniec lat 90. Porsche rozpoczęło projekt pod nazwą LMP 2000. Celem była kontynuacja dotychczasowych zwycięstw w klasyfikacji generalnej Le Mans. Najnowocześniejszy silnik V10 został zaprojektowany jako jednostka umieszczona centralnie. Jednak gdy w 1999 r. Porsche zdecydowało się skoncentrować się na nowych modelach seryjnych, projekt został przerwany.

Ale silnik V10 był zbyt dobry, by z niego rezygnować. Zamiast umieścić go w muzeum, Porsche przemyślało koncepcję na nowo: jako centralny element dopuszczonego do ruchu drogowego superauta. „Mieliśmy silnik stworzony do ekstremalnych warunków – więc postawiliśmy przed nim nowe wyzwanie: codzienne życie” – wyjaśnił Kussmaul. „LMP 2000 był naszą wizją przyszłości. Carrera GT przeniosła nasze pomysły na drogi”.

Kussmaul polegał na doświadczeniu Röhrla przy tuningu podwozia Carrery GT. „Kierowca Carrery GT chce stawiać czoła wyzwaniom, ale nie chce być przytłoczony” – powiedział dwukrotny Rajdowy Mistrz Świata. Jednym z największych wyzwań w zakresie tuningu było oswojenie supersamochodu sportowego w taki sposób, aby mógł być dynamicznie prowadzony również przez kierowców, którzy  nie są zawodnikami sportów motorowych. Röhrl, Kussmaul i ich zespół zdołali dostosować Carrerę GT do codziennego użytku.

Z pojemnością skokową 5.7 l., mocą 612 KM, prędkością maksymalną 330 km/h i masą własną 1380 kg, seryjna wersja Carrery GT ucieleśniała wszystko, co charakteryzuje Porsche: lekką konstrukcję, wysoką prędkość, centralnie umieszczony silnik – oraz ideę przeniesienia technologii wyścigowej na drogi. Nadwozie wykonano z tworzywa sztucznego wzmocnionego włóknem węglowym, z wykorzystaniem elementów magnezowych i kevlarowych. Nadwozie samonośne wykonano w całości z włókna węglowego. Carrera GT wyprzedzała swoje czasy. Regulowane tylne skrzydło, dyfuzor i poprzecznie zamontowana 6-biegowa skrzynia przekładniowa zostały przeniesione ze sportów motorowych. 

Z okazji rocznicy Porsche nawiązało współpracę z paryskim projektantem Arthurem Karem, aby stworzyć kolekcję kapsułową, która celebruje dziedzictwo tego pojazdu. „Od premiery Carrera GT zawsze była moim ulubionym samochodem. To nie tylko maszyna – to symbol innowacji, designu i czystej emocji” – powiedział Kar.

Anthony-Robert „Tony” Hatter, projektant nadwozia odpowiedzialny za Porsche Carrera GT, dodaje: „Ten samochód to prezent dla każdego, kto chce wiedzieć, skąd pochodzi Porsche – i dokąd zmierzamy. Wzięliśmy motorsport w najczystszej postaci – i przekształciliśmy go w samochód drogowy”. 

Między jesienią 2003 a majem 2006 r. w Zuffenhausen i Lipsku wyprodukowano 1270 ręcznie wykonanych egzemplarzy. Cena nowego auta w 2003 r. wynosiła 452 690 euro./ns/

Foto: Porsche