Pytanie zasadnicze brzmi, czy jest się jeszcze czym ekscytować? Wszak, Honda Civic IX generacji, jaką znamy od 2012 roku, w zasadzie już przeszła do historii. Otóż, i tak i nie.

Czy fakt, że za kilkanaście dni poznamy Civica X generacji, oznacza, że możemy już zapomnieć o generacji dziewiątej? Na pewno NIE! Po pierwsze, po liftingu w 2015 roku, jest jeszcze ciągle najnowszą generacją Civica na rynku. Po drugie jest, jeżeli nie najładniejszym, to na pewno najciekawszym kompaktem na naszych drogach. Wprawdzie nie jest już tak awangardowa jak poprzedniczka, czyli Civic VIII generacji, ale…

Oryginał…
Jej pojawienie było sporym zaskoczeniem. Nie tyle fakt, że się pojawiła, wszak to najdłużej produkowane auto kompaktowe (pierwszy egzemplarz wyjechał na drogę w 1972 roku) na rynku, co jej wygląd. Owszem, kształtem nawiązywała do słynnego UFO, czyli VIII generacji Civica, ale te szczegóły. IX generacja straciła piękny, designerski przeszklony przód i sporo wysmakowanych stylistycznie detali. Zyskała… nowych fanów, dla których „UFO” było po prostu tak ekstraordynaryjne, że aż niestrawne. Skoro już ustaliliśmy, że z zewnątrz auto nie jest ani awangardowe ani nudne to, jakie jest? Inne! Może to i wytrych językowy, ale Civic jest inny. Choćby, przez dzieloną tylną szybę. Tak, tylne światła i spojler to jeden ze znaków rozpoznawczych auta. Że niewygodne w codziennej eksploatacji? No cóż, pozwolę sobie z tym twierdzeniem nie zgodzić. Bardzo dobra kamera wsteczna zastąpiła potrzebę cofania „na oko i lusterka”. Signum temporis…

Inne wnętrze
Zmieniło się też i wnętrze auta. Szczególnie, hatchbacka. Tamto, z VIII generacji było wyjątkowe, piękne i… chyba nie do końca niepraktyczne. IX generacja proponuje rozwiązania mniej kontrowersyjne. Można by powiedzieć, że w rozumieniu Hondy, konwencjonalne. I wcale nie mniej ciekawe. Panel przedni epatuje sportem. Szczególnie zegary w głębokich tubach w srebrnych obwódkach. Do tego panel środkowy ze sporym wyświetlaczem, na którym po raz pierwszy Honda instaluje fabryczną nawigację. Słowa uznania za rozplanowanie zegarów oraz wyświetlacza. Bez problemu udało mi się zająć taką pozycję za kierownicą, w której wszystko było w zasięgu ręki i wzroku.
We wnętrzu kokpitu jest sporo miejsca. Wystarczająco by wygodnie zmieściły się cztery osoby nawet o ponadstandardowym wzroście. Zarówno za kierownicą, jak i na tylnej kanapie siedzi się po prostu wygodnie. Jedyna uwaga dotyczy tych, dla których Pan Bóg miarkę zgubił… Zakres regulacji fotela, dla mierzących ponad 190 cm może być niewystarczający. Za ilość miejsca i pozycję za kierownicą muszę Civica pochwalić. Innowacyjnym rozwiązaniem jest możliwość podniesienia siedziska i złożenia go niczym krzesła w kinie. Dzięki temu prostemu patentowi mamy do dyspozycji sporo przestrzeni. Poza tym, zawsze jest bagażnik. Zresztą całkiem spory, bo mierzący 477 litrów, zadowoli wielbicieli podróży. Oparcia kanapy składają się asymetrycznie (60/40) tworząc idealnie równą powierzchnię i 1210 litrów maksymalnej przestrzeni załadunkowej.

Przewaga hatchbacka nad Tourerem
Honda zdecydowała się na dość niecodzienny manewr. Na przykład pod maskę Civica w wersji kombi (Tourer) montuje tylko 2 silniki. Tymczasem w hatchbacku pracuje ich 4. Pierwszy, to 1,6 litrowy diesel o mocy 120 KM. Gamę uzupełniają: 1,4 litrowy motor o mocy 100 KM, drugi, to 142 KM silnik 1,8 litra (oba oznaczone jako i-VTEC) i 310 konny motor o pojemności 2 litrów zarezerwowany dla Civica Type R. My, do testu otrzymaliśmy motor 142-konny. Ponieważ Honda na szczęście nie zdecydowała się na downsizing, silnik lubi wysokie obroty. Pełnię mocy jednostka osiąga od 6500 obrotów a maksymalne 174 Nm przy 4300. Brak turbosprężarki sprawia, że wolnossący motor staje się bardzo dynamiczny w górnych rejestrach obrotów. Ale, 9,4 S. do 100 km/h i 210 km/h prędkości maksymalnej w sumie, nie daje powodów do wstydu.
Zawieszenie, świetnie spisuje się na polskich drogach. Omalże idealnie tłumi nierówności.  A dzięki wyciszeniu kabiny, do wnętrza nie przedostają się odgłosy jego pracy. Wygodna pozycja za kierownicą sprzyja dalszym podróżom. Perfekcyjnie spisuje się układ kierowniczy. Jest bezpośredni i precyzyjny.
Brak turbiny to jednak spore obciążenie dla jednostki. Jak już wspomniałem, auto lubi wyższe obroty. Dynamiczne robi się przy ponad 4 tys. To z kolei wpływa na zużycie paliwa. Ergo, zużycie w granicach 7 litrów to standard. Oczywiście, w trasie bez kłopotu daje się utrzymać niewiele ponad 6 litrów, ale w mieście Civic musi zassać swoje, co w praktyce oznacza około 8,5 litra. Honda montuje do swoich aut system ECO, który naprane pomaga obniżyć spalanie. Ale, tam gdzie zaczyna się ekojazda, kończy frajda z podróżowania tym naprawdę fajnym samochodem. Poza tym, czasem zwyczajnie nie da się jechać eco…
Zawieszenie w aucie jest takie, jak u większości konkurencji. Z przodu zastosowano kolumny MacPhersona, a z tyłu belkę skrętną. Rozwiązanie stare, ale… sprawdzone. Mimo tego, auto nieźle trzyma się drogi i pewnie wpisuje w zakręty. Nie ma wprawdzie szału, ale nie ma też powodów do utyskiwań.
Czy zatem wszystko jest na TAK? Oj nie. Mam sporo zastrzeżeń do interfejsu systemu komunikacji kierowca – auto. Jest bardzo skomplikowany. Pod tym względem Honda przebiła słynną już I generację MMI od Audi. Bardziej dziś wkurza tylko system infotainmentowy w autach PSA. Ale, to akurat mała pociecha. I czekam na X generacje Civica, aby zobaczyć czy szefostwo Hondy usłuchało błagań użytkowników i uprościło jego obsługę.
Jaka zatem jest Honda Civic IX generacji? Może już nie awangardowa, ale wciąż bardzo efektowna. Próżno wśród kompaktów szukać auta o równie efektownej stylizacji. Ale, walory zewnętrzne to nie wszystko. Civic to także przestronne wnętrze i ładne, Dobra jakość montażu i pojemny bagażnik. Jeżeli dodamy do tego bezawaryjność i wysoka wartość rezydualną auta, wychodzi jeden z najlepszych kompaktów na rynku. Jeden z najlepszych, jeżeli nie….
Paweł Pusz

Zalety auta:
-przestronny kokpit
-praca skrzyni biegów
-wygląd auta
-jakość wykończenia

Wady auta:
-wolnossący motor wymaga „kręcenia”
-wysoki próg załadowczy
-cena
-mało intuicyjna obsługa systemu multimedialnego

Podstawowe parametry techniczne Hondy Civic 1,8 i-VTEC Sport:
Wymiary (długość/szerokość/wysokość/rozstaw osi): 4370/1795/1465/2595
Silnik: wolnossący, czterocylindrowy motor benzynowy
Pojemność: 1799 cm3
Moc maksymalna: 142 KM przy 6500  obr./min
Maksymalny moment obrotowy: 174 Nm. przy 4300 obr./min
Napęd: przedni
Skrzynia: manualna, 6 biegowa
Osiągi (0-100 km/h): 9,4
Prędkość maksymalna: 215 km/h
Zużycie paliwa (miasto/trasa/średnio): 7,6/5,2/6,1
Pojemność bagażnika: 477/1210
Ceny: od 62 tys. złotych