Od 60 lat w Dudenhofen Opel testuje każdy nowy model.

Sześćdziesiąt lat temu, w kwietniu 1966 r, centrum testowe Opla w Dudenhofen otworzyło swoje podwoje, oferując różnorodne tory wyścigowe i szereg innych testów. Budowa rozpoczęła się niecałe dwa lata wcześniej, 3 listopada 1964 r. i pochłonęła łącznie 20 mln marek.

Już wtedy teren o powierzchni 2,6 km kwadratowego był poprzecinany siecią mniej lub bardziej wąskich dróg o łącznej długości 33 km. Podobnie jak i obecnie testowano nowe modele na 5-kilometrowej pętli o dużej prędkości i nachyleniu 33 stopni, biegnącej wzdłuż obwodu terenu. Alternatywnie testowali je na „torcie poślizgowym”, okrągłym betonowym obszarze o średnicy 100 m, służącym do określania zachowania układu kierowniczego samochodu lub precyzyjnego pomiaru poślizgu na zakrętach. Pierwszymi Oplami, które eksperymentowały z tym rozwiązaniem, były Rekord-C, zaprezentowany 23 sierpnia 1966 r, który natychmiast podbił serca publiczności, podobnie jak Opel Kadett Rallye i Diplomat Coupé kilka miesięcy później.

Być może mało znana jest historia powstania ośrodka testowego Opla w Dudenhofen, małym miasteczku liczącym 5000 mieszkańców, położonym w lasach na południe od Frankfurtu w Hesji. W lipcu 1963 r. administracja miejska omyłkowo otrzymała list od Lehmann Land Trust z Bonn, przeznaczony dla innego Dudenhofen, niedaleko Spiry. Z listu można było wywnioskować, że Lehmann ubiegał się o około 300 hektarów ziemi dla przedsiębiorstwa przemysłowego.

Burmistrz Kratz wykorzystał okazję i napisał do Lehmann, wyjaśniając pomyłkę, ale według ówczesnego członka administracji, jego miasto było zainteresowane projektem i posiadało odpowiedni teren. W tym momencie nastąpiła wymiana korespondencji, w której Lehmann nie wymieniła nazwiska swojego klienta.

Następnie, po wstępnym kontakcie, do rozmów włączono Hansa Mersheimera, głównego projektanta i członka zarządu Opla. Ostatecznie Dudenhofen – pół godziny jazdy od siedziby niemieckiego producenta samochodów w Rüsselsheim – sprzedało Oplowi 254 hektary lasów państwowych za 2,30 marki za metr kwadratowy, pod warunkiem, że wycinka nie będzie większa niż 6-8 proc. powierzchni lasu w celu ochrony środowiska naturalnego.

Jak każdy tor testowy, w Dudenhofen inżynierowie Opla mogą poddawać samochody bardzo wymagającym warunkom i obciążeniom, jak choćby różne nawierzchnie spotykane na co dzień: asfalt, bruk, wyboje, a przede wszystkim liczne zakręty: od bardzo szybkich i nachylonych na prawie 5-kilometrowym torze, po niezwykle ciasne zakręty toru testowego, który jest repliką Nordschleife toru Nürburgring. Co więcej, Opel rozpoczął projekt przebudowy i rozbudowy obiektu, kosztujący dziesiątki milionów euro, w celu zwiększenia długości torów i budowy nowego toru testowego Skipad2 o średnicy od 30 do 300 m, zaprojektowanego specjalnie do jazdy autonomicznej.

Ponadto każdy samochód, który trafia do Dudenhofen pokonuje odległość 40 000 km, co odpowiada 200 000 km lub 15-letniej eksploatacji w prawdziwych warunkach. W tym czasie zużywa się do 500 opon miesięcznie.

Tor zapewnia także stanowiska do badania wytrzymałości, emisji spalin, warsztat podwozi z magazynem opon, warsztat wytrzymałościowy, warsztat testujący osiągi jezdne, komorę klimatyczną o temperaturze od -40 do +60 stopni Celsjusza oraz laboratorium poduszek powietrznych.

Na przestrzeni lat w Dudenhofen nie tylko pracowano nad rozwojem nowych modeli, ale ustanawiano również rekordy, takie jak te osiągnięte przez prototypy - Opel ElektroGT i Diesel GT w latach 1971-1972, a także Opel Eco Speedster w 2003 r./oprac.ns/

Foto: Opel