Rajd Szwecji to jedyna runda w kalendarzu mistrzostw rozgrywana w dwóch krajach.

Dziś wieczorem rozpoczyna się kolejna eliminacja. Zawodnicy będą mieli do pokonania 331,21 km wśród lasów Szwecji i Norwegii. Rajdowym tempem po lodzie i śniegu przez Värmland i Dalarna, do tego jeden dzień w Norwegii. Odcinek specjalny „Röjden” częściowo przebiega w Szwecji, częściowo w Norwegii. Dla Mikkelsena i Jaegera drugi rajd tego sezonu jest szczególnie ważny, bo rozgrywany w ich kraju. W tym roku do przejechania jest 21 odcinków specjalnych o łącznej długości 331,21 km, wśród nich znajdują się owiane legendą klasyki. Tak jak w zeszłym roku, w czwartek wieczorem rajd rozpocznie się widowiskowym odcinkiem specjalnym na torze wyścigów konnych w Karlstad. Oesy „Torsby”, „Röjden”, „Kirkenaer”, „Fridriksberg”, „Rämmen”, „Hagfors Sprint”, „Lesjöfors” i kończący rajd Power Stage „Värmullsasen” także, jak przed rokiem, znajdują się na trasie rajdu. Nie zabraknie również legendarnego OS-u „Vargasen” ze spektakularnymi hopami – odbijające się na nich auta pokonują ponad 40 m w powietrzu. W tym roku kierowcy zjawią się tam w sobotę.

Na starcie do drugiej w tym sezonie rundy Rajdowych Mistrzostw Świata FIA (WRC) stają trzykrotni mistrzowie świata i dwukrotni zwycięzcy Rajdu Szwecji, czyli Sebastien Ogier/Julien Ingrassia, ponownie prowadzący w klasyfikacji. Ich głównymi konkurentami są koledzy z zespołu Volkswagena – Andreas Mikkelsen/Anders Jaeger oraz Jari-Matti Latvala/Miikka Anttila. Każda z tych załóg walczyła w ubiegłym sezonie o zwycięstwo, które po dramatycznej walce na ostatnich metrach przypadło Ogierowi i Ingrassi.

„Na Rajd Szwecji będziemy zawsze jechać z dumą i radością”, mówi dyrektor Volkswagen Motorsport Jost Capito. „Bo zespół nigdy nie zapomni miejsca, w którym odnieśliśmy pierwsze zwycięstwo. W trzech ostatnich latach Rajd Szwecji zawsze był dla nas wyjątkowy – wygrywali tu Sebastien Ogier i Jari-Matti Latvala, świetne wyniki osiągał Andreas Mikkelsen. Andreas właśnie tu stanął po raz pierwszy na podium, przed rokiem zaś niewiele brakowało, by pierwszy raz wygrał. Kibice jeszcze długo będą pamiętać co tu się działo w zeszłym roku, gdy aż do ostatniego odcinka specjalnego trzej kierowcy, mając równe szanse, walczyli o zwycięstwo – chyba że tegoroczna runda okaże się jeszcze bardziej emocjonująca niż ta w 2015 r.”

Zeszłoroczny Rajd Szwecji przeszedł do historii jako jeden z tych, w których najlepszy kierowca zwyciężył o włos. 4,6 sekundy, a w przeliczeniu na odległość przejeżdżaną w tym czasie jedynie 162,84 m – właśnie taki dystans dzielił pierwszych trzech kierowców przed Power Stage’m, który kończy rajd. Zwycięstwo rozstrzygnęło się na ostatnich 15,84 km spośród łącznie 308 km odcinków specjalnych. Sebastien Ogier uzyskał najlepszy czas i zapewnił VW zwycięstwo. Aż do ostatniego międzyczasu Rajd Szwecji mógł wygrać także Andreas Mikkelsen, jednak marzenia o zwycięstwie zniweczył minimalny błąd i wynikające z niego obrócenie się auta wokół własnej osi. Nie przeszkodziło to jednak Mikkelsenowi stanąć po raz drugi na podium. Obrócenie się samochodu kosztowało 40 sekund straty i w sumie Mikkelsen i Floene zakończyli Rajd Szwecji na trzecim miejscu.

Wyczynowe opony Michelina, wykorzystywane jedynie podczas tego właśnie rajdu. Mają szerokość 195 mm, więc są węższe niż opony przeznaczone na szuter i asfalt, mają kolce wkręcane na głębokość 13,5 mm i wystające na 6,5 mm i jest ich 384. Każde z rajdowych aut z puli takich opon może wykorzystać jedynie 24. Jeśli na trasie będą panować idealne warunki, czyli nie zabraknie lodu ani śniegu – to żaden problem. Jeśli jednak w tym roku lód i śnieg będą pokrywać nawierzchnię zbyt cienką warstwą, szybko okaże się, że podłoże to w rzeczywistości luźny, przemielony kołami szuter – wtedy opony okażą się cennym dobrem, z którym kierowcy będą musieli obchodzić się szczególnie ostrożnie.

Dodajmy, że odbywający się od 1950 r. Rajd Szwecji tylko trzy razy nie trafił do kalendarza Rajdowych Mistrzostw Świata WRC. W 1974 r. imprezę odwołano z powodu kryzysu energetycznego. W 1990 r. pogoda była zbyt łagodna, by rozgrywać rajd. W 2009 r. z powodu wprowadzenia przez FIA systemu rotacyjnego Rajd Szwecji nie był rozgrywany jako runda WRC.

Thierry Neuville (Hyundai) w 2015 r. pokonał swoim samochodem największą odległość w powietrzu – 44 metry – na słynnym „Colin’s Crest”. Drugi pod względem odległości skok wykonany w tę samą sobotę w lutym 2015 r. wykonał Andreas Mikkelsen – 41 m. Organizator rajdu każdego roku przyznaje nagrody za najdalszy, a więc najodważniejszy skok na „Colin’s Crest”, by w ten sposób przypomnieć o wyczynach nieustraszonego Colina McRae.