Giulia tchnęła w Alfę Romeo nowe życie. Obok Stelvio pomogła stworzyć nowy wizerunek włoskiego producenta aut. A przy okazji, pomóc w pozyskaniu nowych klientów. 

Zadanie się udało.  Zarówno piękny sedan i niemniej urodziwy SUV były mocno dopieszczone przez media. Pomimo zalet, oba modele nie do końca spełniły oczekiwania. Był efekt nowości, ale po dwóch latach sprzedaż aut zaczęła spadać. W segmencie premium liczy się bowiem dopieszczenie klienta. Oba włoskie auta zachwycały uroda, ale rozczarowywały skromnym systemem multimedialnym czy niezbyt rozbudowanym wyposażeniem z zakresu bezpieczeństwa. Pod koniec 2019 roku Włosi zdecydowali się na lifting...

Patrząc na Giulię, odnoszę wrażenie że za lifting pojazdu odpowiadał ktoś z... Wolfsburga. Dlaczego? Może dlatego, że ów lifting ciężko zauważyć. Zmiany na zewnątrz są bowiem wyjątkowo skromne. Powiem więcej, w zasadzie ich nie ma. W tym przypadku lifting oznaczał tylko nowe wzory felg i nowe kolory nadwozia. Faktem jest, że nowe lakiery bardzo ożywiają piękną Włoszkę.

Głównie wewnątrz
Lifting, tak naprawdę widać głównie we wnętrzu samochodu. I to kolejna paralela z Volkswagenem. W zakładach VW lifting, to kolejne elektroniczne cudeńka. U Włochów, też. Pierwsze co dostrzegamy, to nowa kierownica. I nowy układ przycisków. Pomiędzy zegarami vis a vis kierowcy znalazł się nowy, kolorowy wyświetlacz o przekątnej 7 cali. Zmienił się też drążek automatycznej skrzyni biegów. Jest bardziej ergonomiczny i ładniejszy. A dzięki wykończeniu go skórą wreszcie pasuje do auta premium. Prawdziwą rewolucję przeszła elektronika. 

Wprawdzie centrum systemu, czyli 8,8 calowy ekran pozostał w tym samym miejscu, zmieniło się oprogramowanie infotainmentu. W miejsce klasycznego menu pojawiły się widgety. Używanie systemu stało się bardzo… smartfonowe. Przy okazji, jest prostsze. Bo dzięki graficznym reprezentacjom łatwiej odnaleźć to, czego szukamy. Modyfikować menu można tak jak w komputerach czy telefonach, dzięki zasadzie "przeciągnij i upuść". Odpowiedzialni za poprawianie systemu wysłuchali chyba złorzeczeń właścicieli, bo podczas korzystania z nawigacji nie wyświetla się dolne menu, które bardzo ograniczało pole wyświetlania mapy. Odświeżona Giulia dostała też funkcję SOS, pozwalającą za pomocą jednego przycisku wezwać pomocy w razie awarii. 

To, co bardzo rzuca się w oczy a w zasadzie w uszy to  poprawione izolacja akustyczna. Poziom komfortu akustycznego podniósł się zdecydowanie. Do kokpitu nie dochodzą tak meczące poprzednio, odgłosy szumów od wiatru i odgłosy toczenia. Zastosowanie lepszych materiałów wygłuszających jest odczuwalne także dlatego, że zawieszenie Giulii nawet na głębszych dziurach nie generuje niepokojących odgłosów.

Aktywne systemy bezpieczeństwa
Do odświeżonej Giulii trafił opracowany od nowa zespół aktywnych systemów bezpieczeństwa: układ utrzymania pojazdu w pasie ruchu, adaptacyjny tempomat, system rozpoznawania znaków drogowych i inteligentny ogranicznik prędkości oraz aktywny system zapobiegający kolizji. Dzięki nowemu układowi od Boscha, Giulia awansowała do 2 stopnia autonomiczności. Warto tez dodać, że system działa i to bardzo sprawnie. 

Pojemność kokpitu i bagażnika pozostała bez zmian. Dlatego, tym razem ograniczymy się do konstatacji, że kierowcy i pasażerom jest obszernie i wygodnie. Bagażom, jakby mniej. Tak jak w przedliftowej Giulii, tak i w modelu AD 2020 bagażnik to 480 litrów. W sumie, nieco poniżej średniej. 

Mniejszy wybór
Gama silnikowa nieco uboższa. Zamiast trzech, pozostały dwa dwulitrowe motory benzynowe o mocach 200 i 280 KM oraz trze diesle o pojemności 2,2 litra. Dodam, że motory diesla choć tak jak u poprzednika 2,2 litrowe, to konstrukcje nowe! W testowej Giulii pracował najmocniejszy diesel o mocy 210 KM (3500 obrotów) i 470 Nm (dostępnych przy 1750 obrotach). Napęd, na wszystkie cztery koła (wersja Q4) przekazywała skrzynia automatyczna o 8 przełożeniach. 

Z takim tandemem, Giulia „robiła” pierwszą setkę po 6,8 sekundach i dawała się rozpędzić do  ponad 230 km/h. Zaskakuje (pozytywnie) zapotrzebowanie motoru na olej napędowy. Producent podaje, że w cyklu miejskim Giulia zasysa na każde 100 kilometrów 5,8 litra, w trasie 4,0 a średnio – 4,7. 

Jak jeździ Giulia po liftingu? 
Tak jak przed, tylko… ciszej! O poprawionym komforcie akustycznym już pisałem. Nie ma co się powtarzać. Co do samej jazdy, nie ma powodów do narzekań. Giulia, dzięki dobremu rozkładowi masy i bardzo dobremu zawieszeniu (plus AWD) jeździ bardzo dobrze. Auto idealnie wpisuje się w zakręty. Bez problemów je opuszcza. Włosi dobrze dobrali nastawy zawieszenia. Nie po raz pierwszy, idealnie połączyli komfort z odrobina sportu. 

Lifting Alfy Romeo Giulii na pewno nie był rewolucją. Raczej niezbędną ewolucją i skróceniem dystansu do konkurencji. Ta bowiem wyraźnie Włochom odjechała. Ewolucja była niezbędna. Ale, czy nie czas już na prawdziwą rewolucję?
Paweł Pusz

Zalety auta:

- wygląd

- cena
- fenomenalny silnik diesla

Wady auta:

- plastiki poniżej linii wzorku

-  elektronika potrafi się „pomylić”

Podstawowe dane techniczne Alfa Romeo Giulia Q4 Veloce 2,2 diesel 210 KM 9 AT:
Wymiary (długość/szerokość/wysokość/rozstaw osi): 4643/1860/1436/2820
Silnik: turbodiesel
Moc maksymalna: 210 KM przy 3750 obr/min

Maksymalny moment obrotowy: 470 Nm przy1750 obr/min
Napęd: Q4 (AWD)
Skrzynia: automatyczna, 8 przełożeń
Osiągi (0-100 km/h): 6,8 s
Prędkość maksymalna: 235 km/h
Deklarowane zużycie paliwa (miasto/trasa/średnio): 5,8/4,0/4,7 l
Pojemność zbiornika paliwa: 52 l
Pojemność bagażnika: 480 l
Cena: od 141 900 (wersja 2.0 T 200 KM Business)
Cena wersji testowej: 215 100 zł